Mok is een verzamelnaam voor korsten, schilfers, zwelling en soms pijnlijke wondjes aan het onderbeen en in de kootholte van het paard. Soms wordt dit veroorzaakt door alleen modder en nattigheid, waardoor de huid verzwakt raakt en bacteriën een kans krijgen om huidinfecties te veroorzaken. Afvalstoffen van binnenuit is ook een grote veroorzaker van mok. Maar soms speelt ook een mijteninfectie een rol. De mijten verzwakken de huidstructuur van het onderbeen, waardoor infecties meer kans krijgen. Wanneer de nattere periodes in het najaar weer beginnen, kampen veel paarden en pony’s met mok en jeuk.

Behandelen van mok en mijt

Er bestaat geen wondermiddel dat alle gevallen van mok kan behandelen. Wel zijn er zalfjes om de huid soepel te houden en de dierenarts kan een antibioticazalf voorschrijven als er echt al sprake is van een infectie. Sommige mensen gebruiken sudocrème of een andere zinkzalf om de kootholtes te beschermen tegen indringers. Ook kan een spray op basis van micro-organismen heel effectief zijn. Maar in alle gevallen dien je bij mok eigenlijk inwendig te behandelen. Als een paard een infectie met mijten heeft ontkom je niet aan een herhaalde behandeling met anti-mijtenmiddel, bij voorkeur op een natuurlijke basis.

Verstoppen in de sokken

Beenschurftmijten houden van paarden met behang. Ze houden zich graag schuil in de warme en vochtige omgeving onder de sokken. Daarom zie je juist bij paarden met lange sokken vaker mok, mijten en infecties aan het lymfestelsel, wat tot CPL kan leiden. Niet alleen zijn sokken een favoriete verstopplek voor mijten, ook shampoos en andere wasmiddelen dringen minder goed door tot op de huid als je paard lange sokken heeft. Vóór behandeling scheren Als je paard duidelijk mok, schilfers en/of een mijteninfectie heeft, scheer dan op zijn minst de kootholte uit. Beter nog is het hele onderbeen te scheren. Als je dat wel erg zonde van de sokken vindt kan je een elastiekje om de sok doen, net boven de kootholte. Scheer de zijkanten en voorkant van het onderbeen wel, maar laat vanaf halverwege het pijpbeen een driehoek aan sok staan. Scheer de kootholte onder de sok wel goed uit. Op die manier houd je een sok over die je over de kootholte kan laten hangen, maar kan je wel goed bij de huid van het onderbeen en de kootholte om deze schoon te maken en te behandelen. Desinfecteer je scheerapparaat na het scheren met een speciaal middel tegen mijt!

Behandelen met shampoos en zalf

Als de benen van je paard geschoren zijn, kun je gemakkelijker wassen en zijn de kootholtes ook makkelijk droog te maken. Ook zal er geen broei meer zijn. Na het droogmaken van de kootholtes kun je een beschermende crème of zalf van de dierenarts aanbrengen. Bij koude is een vetcrème aan te raden, omdat kou en scheren de huid kwetsbaarder maakt. Probeer te vermijden dat je paard in een natte weide of stal staat tijdens het genezingsproces.

Na de behandeling

Als de mok en/of mijteninfectie weg is, groeien de sokken vanzelf weer terug. Je kan er ook voor kiezen om de kootholte kaal te houden, zodat je altijd goed kan zien wat daar gebeurt. Om je paard van binnenuit te beschermen tegen mok kan je het immuunsysteem ondersteunen met een milde detox met brandnetelextract. Of geef kruidnagel tegen ontstekingen en ter verhoging van de weerstand. Om te voorkomen dat mijten zich opnieuw in de sokken gaan nestelen, is een kruidensupplement over het voer geschikt. Je paard smaakt dan niet meer lekker voor de mijten.